سخنرانی مکتوب 
اين روزها روزهاى زينب كبرى (سلام اللَّه عليها) است. آن كارى هم كه زينب كبرى (سلام اللَّه عليها) كرد، يك كارِ از همين جنس بود؛ يعنى كارى محضاً براى خداى متعال، در دل خطرها و محنتها و زحمتها؛ يك ابراز وجود معنوى و الهى دين در چهره‌ى مصمم زينب كبرى (سلام اللَّه عليها). خوب است بدانيم و بفهميم حروف تاريخ گذشته‌ى بسيار ارجمندى را كه تا امروز منشأ بركات فكرى و معرفتى شده است و ان‌شاءاللَّه تا آخر دنيا هم خواهد بود.

زينب (سلام اللَّه عليها)، هم در حركت به سمت كربلا، همراه امام حسين؛ هم در حادثه‌ى روز عاشورا، آن سختى‌ها و آن محنتها؛ هم در حادثه‌ى بعد از شهادت حسين‌بن‌على (عليه‌السّلام)، بى‌سرپناهى اين مجموعه‌ى به جا مانده‌ى كودك و زن، به عنوان يك ولىّ الهى آنچنان درخشيد كه نظير او را نميشود پيدا كرد؛ در طول تاريخ نميشود نظيرى براى اين پيدا كرد. بعد هم در حوادث پى‌درپى، در دوران اسارت زينب، در كوفه، در شام، تا اين روزها كه روز پايان آن حوادث است و شروع يك سرآغاز ديگرى است براى حركت اسلامى و پيشرفت تفكر اسلامى و پيش بردن جامعه‌ى اسلامى. براى خاطر همين مجاهدت بزرگ، زينب كبرى (سلام اللَّه عليها) در نزد خداوند متعال يك مقامى يافته است كه براى ما قابل توصيف نيست.

 شما ملاحظه كنيد؛ در قرآن كريم، به عنوان يك نمونه‌ى كامل ايمان، خداى متعال دو زن را مثال ميزند؛ به عنوان نمونه‌ى كفر هم دو زن را مثال ميزند. «ضرب اللَّه مثلا للّذين كفروا امرأت نوح و امرأت لوط كانتا تحت عبدين من عبادنا»؛(۱) كه اين دو مثال، مربوط است به زنانى كه نمونه‌ى كفرند. يعنى به عنوان نمونه، از مردان مثال نمى‌آورد؛ از زنان مثال مى‌آورد؛ هم در باب كفر، هم در باب ايمان. «و ضرب اللَّه مثلا للّذين امنوا امرأت فرعون»؛(۲) يكى زن فرعون را به عنوان نمونه‌ى كامل ايمان مثال مى‌آورد، يكى هم حضرت مريم كبرى؛ «و مريم ابنت عمران».(۳)

يك مقايسه‌ى كوتاه بين زينب كبرى و بين همسر فرعون، عظمت مقام زينب كبرى را نشان ميدهد. در قرآن كريم، زن فرعون نمونه‌ى ايمان شناخته شده است، براى مرد و زن در طول زمان تا آخر دنيا. آن وقت مقايسه كنيد زن فرعون را كه به موسى ايمان آورده بود و دلبسته‌ى آن هدايتى شده بود كه موسى عرضه ميكرد، وقتى در زير فشار شكنجه‌ى فرعونى قرار گرفت، كه با همان شكنجه هم - طبق نقل تواريخ و روايات - از دنيا رفت، شكنجه‌ى جسمانى او، او را به فغان آورد: «اذ قالت ربّ ابن لى عندك بيتا فى الجّنة و نجّنى من فرعون و عمله»؛(۴) از خداى متعال درخواست كرد كه پروردگارا! براى من در بهشت خانه‌اى بنا كن. در واقع، طلب مرگ ميكرد؛ ميخواست كه از دنيا برود. «و نجّنى من فرعون و عمله»؛ من را از دست فرعون و عمل گمراه‌كننده‌ى فرعون نجات بده. در حالى كه جناب آسيه - همسر فرعون - مشكلش، شكنجه‌اش، درد و رنجش، درد و رنج جسمانى بود؛ مثل حضرت زينب، چند برادر، دو فرزند، تعداد زيادى از نزديكان و برادرزادگان را از دست نداده بود و در مقابل چشم خودش به قربانگاه نرفته بودند. اين رنجهاى روحى كه براى زينب كبرى پيش آمد، اينها براى جناب آسيه - همسر فرعون - پيش نيامده بود. در روز عاشورا زينب كبرى اين همه عزيزان را در مقابل چشم خود ديد كه به قربانگاه رفته‌اند و شهيد شده‌اند: حسين‌بن‌على (عليه‌السّلام) - سيدالشهداء - را ديد، عباس را ديد، على‌اكبر را ديد، قاسم را ديد، فرزندان خودش را ديد، ديگرِ برادران را ديد. بعد از شهادت، آن همه محنتها را ديد: تهاجم دشمن را، هتك احترام را، مسئوليت حفظ كودكان را، زنان را. عظمت اين مصيبتها را مگر ميشود مقايسه كرد با مصائب جسمانى؟ اما در مقابل همه‌ى اين مصائب، زينب به پروردگار عالم عرض نكرد: «ربّ نجّنى»؛ نگفت پروردگارا! من را نجات بده. در روز عاشورا عرض كرد: پروردگارا! از ما قبول كن. بدن پاره پاره‌ى برادرش در مقابل دست، در مقابل چشم؛ دل به سمت پروردگار عالم، عرض ميكند: پروردگارا! اين قربانى را از ما قبول كن. وقتى از او سؤال ميشود كه چگونه ديدى؟

ميفرمايد: «ما رأيت الّا جميلا».(۵) اين همه مصيبت در چشم زينب كبرى زيباست؛ چون از سوى خداست، چون براى اوست، چون در راه اوست، در راه اعلاى كلمه‌ى اوست. ببينيد اين مقام، مقام چنين صبرى، چنين دلدادگى نسبت به حق و حقيقت، چقدر متفاوت است با آن مقامى كه قرآن كريم از جناب آسيه نقل ميكند. اين، عظمت مقام زينب را نشان ميدهد. كار براى خدا اينجور است. لذا نام زينب و كار زينب امروز الگوست و در دنيا ماندگار است. بقاى دين اسلام، بقاى راه خدا، ادامه‌ى پيمودن اين راه به وسيله‌ى بندگان خدا، متكى شده است، مدد و نيرو گرفته است از كارى كه حسين‌بن‌على (عليه‌السّلام) كرد و كارى كه زينب كبرى كرد. يعنى آن صبر عظيم، آن ايستادگى، آن تحمل مصائب و مشكلات موجب شد كه امروز شما مى‌بينيد ارزشهاى دينى در دنيا، ارزشهاى رائج است. 
منبع: “بيانات در ديدار فرمانده و پرسنل نيروى هوائى ارتش (۱۳۸۸/۱۱/۱۹)”

*****

​هیئت کربلا:

? إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿۶﴾ وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ ﴿۷﴾سوره صافات
? اهلبیت علیهم السلام هر عملی را انجام داده اند مطابق دستور خداوند بوده است
?️ امر به معروف و نهی از منکری که امام حسین علیه السلام برای آن قیام کرده چه بوده ؟
?️ آیا امر به معروفی که امام حسین علیه السلام برای آن قیام کرد نماز و روزه بود ؟ اگر این بوده که بنی امیه و یزیدیان و قاتلین در کربلا ، هم نماز میخوانندند و هم روزه میگرفتند⁉️⁉️
? اهلبیت پیامبر علیهم السلام کشتی های نجات ۲۴ ساعته در این دریای دنیا هستند

                          ???
?  اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست

الْفُلْکِ الْجَارِیَةِ

کشتی روان

فِی اللُّجَجِ الْغَامِرَةِ

در اقیانوس‌های عمیق

یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَهَا

هرکه به آن توسّل جوید ایمنی یابد

وَ یَغْرَقُ مَنْ ترکها

و هرکه آن را رها کند غرق شود

الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ

پیش افتاده از آن‌ها از دین خارج است

وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ

و عقب مانده از آنان نابود است

وَ اللازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ

و همراه آنان ملحق به حق است
? مفاتیح الجنان _صلوات شعبانیه
? سخنرانی آیت الله حسین گنجی اشتهاردی ، سه شنبه  _ ۱۲ محرم ۱۴۴۲ هجری قمری_بیت آیت الله العظمی بروجردی قدس سره_قم مقدسه.

​

۳۰ توصیه رهبر معظم انقلاب به طلاب علوم اسلامی 
۱. نقش همسران در موفقیت مردان خیلی زیاد است

نقش همسران و خانواده‌ها در موفّقیّتهای مردان خیلی زیاد است؛ اگر چنانچه همسر انسان، همراه و همگام و هم‌هدف و هم‌سنگر باشد، پیشرفت خیلی سرعت خواهد گرفت.

۲. کار علمی بیش از حد در روز لزومی ندارد

همه مسائل خانواده و خانوادگی مسائل عقلانی نیست که حالا با این استدلال همه قانع بشوند، همه قبول کنند؛ یک مقداری از آن مسائل عاطفی است، مسائل واقعی است، مسائل زندگی است. «طلبه ساعت شش صبح از خانه بیرون می‌‌آید، ساعت نُه شب برمیگردد»، خب بنده اصلاً با یک چنین چیزی مخالفم. آقایان می‌‌آیند درسشان را می‌خوانند، کارشان را می‌کنند، احیاناً یک ذرّه گعده‌شان را می‌کنند، بعد یک مجلس روضه‌ای هست می‌روند؛ لزومی ندارد، نه. به خانواده‌ها باید برسید؛ همسر شما نیاز به حضور شما دارد؛ این مهم است.

۳. بهترین اشتغال بانوان فعالیت علمی است

خانم‌ها هم البتّه باید اشتغالات داشته باشند؛ بهترین اشتغال هم اشتغال علمی است. شنیدم که بعضی از خانمها، دختران، در مجموعه‌های طلبگی بانوان شرکت دارند؛ خوب است که بالاخره مشغول کار و علم و بحث و مانند این‌ها باشند.

۴. فقه جنبه علمی تفکر اسلامی

ما یک نظامی داریم با این پدیده‌ها و با این حوادثی که پیرامونش و در درونش وجود دارد؛ این [نظام]باید اداره بشود با اسلام، با فکر اسلامی. فکر اسلامی در جنبه‌ی عملی، همان فقه اسلام است.

۵. خواندن فلسفه ضروری است

البتّه بنده با فلسفه خواندن، نه فقط مخالف نیستم بلکه کاملاً تأیید می‌کنم، فلسفه هم لازم است؛ حالا چه جوری داخل برنامه‌های شما بشود، آن‌ها به برنامه‌ریزی مدیران محترم آنجا بستگی دارد؛ لکن فلسفه نه اینکه فقط خوب است؛ لازم است؛ در این تردیدی نیست؛ لکن آنچه زندگی را اداره می‌کند، عملاً فقه ما است.

۶. فلسفه اسلامی امتداد عملیاتی عملیاتی پیدا کند

علّت هم این است که فلسفه‌ی اسلامی در طول زمان امتداد عملی نداشته؛ یعنی این حکمت نظری ما به حکمت عملی امتداد پیدا نکرده؛ در حالی که فلسفه‌های غربی که از لحاظ نفْسِ فلسفه بودن خیلی کم محتواتر و ضعیف‌تر از فلسفه‌ی اسلامی هستند، امتداد عملیّاتی دارند؛ یعنی اگر چنانچه شما‌ها مثلاً فرض کنید که فلسفه‌ی کانت یا هگل یا مارکس را معتقد باشید، در مورد حکومت نظر دارید، در مورد فرد نظر دارید، در مورد ارتباطات اجتماعی نظر دارید؛ امّا [اینکه]اقتضای فلسفه‌ی ملّاصدرا یا فلسفه‌ی فرض بفرمایید که ابن‌سینا یا دیگری در حکومت یا در فلان [مسئله]چیست، چیزی برای ما روشن نشده؛ نه اینکه ندارد، قطعاً دارد؛ سفارش من به متفلسفین و فعّالان فلسفه همیشه این بوده که این امتداد را پیدا کنند؛ چون معتقدم اثر دارد؛ این امتداد وجود دارد، امّا خب روی آن کار نشده؛ بنابراین فعلاً آنچه می‌تواند جامعه را اداره کند، فقه ما است.

۷. ژرف‌اندیشی و نکته سنجی فق‌های حوزه شگفت‌آور است

این دقّتهایی که انسان در مباحث فقهی و در مسائل کم‌اهمّیّت در بین فق‌ها مشاهده می‌کند -که از لحاظ عملی و از لحاظ جایگاهش در مجموعه‌ی احکام اسلامی خیلی چیز مهمّی نیست- واقعاً شگفت‌آور است؛ یعنی این جور [دقّتهای]عمیق و ریزبین و ژرف‌نگر، در کار‌های فقهی ما و در علمای ما وجود دارد. 

بنده یک مدّتی یک بحث قصاص می‌کردم و نظرات حقوق‌دان‌های غربی را دوستانی که با ما همکاری می‌کردند و بلد بودند، این‌ها را برای بنده می‌‌آوردند و من گاهی اوقات نگاه می‌کردم به نظراتی که آن‌ها داشتند در مسائل گوناگون. خب تعمّقهای خوبی هست در کارهایشان، امّا واقعاً با آن دقّتی که مثلاً فرض کنید صاحب‌جواهر یا مِن‌باب‌مثال مرحوم آقای خوئی -فقیه معاصر خود ما- یا دیگری در این زمینه دارند، خیلی فاصله دارد؛ این‌ها خیلی عمیق‌ترند، خیلی ژرف‌نگرترند، خیلی به لوازم فتوا و نظر خودشان متوجّه‌ترند.

۸. ظرفیت حوزه در پاسخ به سوالات نهادسازی

این حوزه می‌تواند همه‌ی نیاز‌های یک نظام اسلامی را، جامعه‌ی اسلامی را برآورده کند … اگر چنانچه نهادساز‌ها -یعنی مثلاً فرض کنید بانک مرکزی یک نهاد است، یا دستگاه دانشگاه یک نهاد است- برای مدیریّت اسلامیِ خودش سؤالی پیدا کند، به چه کسی باید مراجعه کند؟ به حوزه باید مراجعه کند. الان این اتّفاق نمی‌افتد، یعنی این کار الان وجود ندارد…. مثلاً فرض کنید که یک روزی پاکستانی‌ها در صدد برآمدند بانک اسلامی درست کنند؛ فراخوان دادند به فق‌های دانشمندان اسلامی؛ مرحوم شهید صدر آن البَنک‌اللاربَوی (۲) را نوشت و فرستاد؛ خب آن یک نمونه است. حالا آن البَنک‌اللاربَوی چقدر جوابِ نهاد بانک را در دنیای امروز می‌دهد، آن بحث دیگری است که حالا ممکن است نواقصی داشته باشد، امّا بالاخره یک پاسخی داده شد، شما چند نمونه از این پاسخ‌ها سراغ دارید؟ خیلی کم، خیلی کم؛ اگر دوّمی ای، سوّمی‌ای داشته باشد، مسلّماً دهمی ندارد؛ در حالی که حوزه این توان را دارد.

۹. دقّتِ نظر و عمق‌یابی طبیعت سبک
 تحقیق حوزوی است

سبک کار در حوزه و سبک تحقیق در حوزه جوری بوده که دقّتِ نظر و ژرف‌نگری و عمق‌یابی جزو طبیعت کار حوزه است؛ و این جزو امتیازات ما است و حوزه می‌تواند این کار را انجام بدهد و حالا امروز با توجه به این نیازها، این انگیزه بیشتر شده، پس باید حوزه تحقّق ببخشد این آرزو را.

۱۰. تسلّط و تصرّف استاد تحت‌الشّعاع مشارکت طلاب نشود

اوّلاً این سبکی که ذکر کردند در تدریس و تدرّس که طلبه مشارکت می‌کند در پاسخ‌یابی، سبک خوبی است، سبک مفیدی است؛ منتها خب تسلّط استاد و تصرّف استاد، نبایستی تحت‌الشّعاع قرار بگیرد؛ بالاخره استاد است که دارد هدایت می‌‌کند، دارد کار می‌کند و جمع‌و‌جور می‌کند؛ وَالّا اگر چنانچه مطلب سپرده بشود به اذهان ده نفر، بیست نفر طلبه‌ای که حالا در این کلاس هستند، این معلوم نیست به یک نظام و مجموعه‌ی درستی [برسد]، باید استاد هدایت بکند؛ [امّا]اگر این‌ها هم کمک کنند و همراهی کنند خوب است.

۱۱. دوره‌های اصول طولانی مفید نیست

در مورد اصول که ایشان فرمودند متوسّط [دوره‌ی]آن در حوزه پانزده سال است، خیلی برای من تعجّب‌آور است و این هیچ خبر خوبی نیست از نظر بنده. اصول خب لازم و ضروری است؛ برای تفقّه، بلاشک اصول لازم است. خب مرحوم آقای خوئی (رضوان الله علیه) فقیه اصولی بود دیگر؛ از ایشان اصولی‌تر کیست؟ …؛ من شنیده‌ام که دوره‌ی اصول ایشان پنج سال طول می‌کشد؛ یعنی بنابراین می‌شود اصول را پنج سال گفت، می‌شود شش سال گفت. متوسّط که پانزده سال است، یعنی مثلاً تا بیست سال هم دارد! چقدر بخوانند؟ چرا بخوانند؟ به چه دردشان می‌خورد؟ کجای فقه استفاده می‌شود از این اصول؟ نه، به نظر من یک مقداری در مورد اصول بایستی جمع و جورتر و به‌اصطلاح مُضیَّق‌تر (۳) حرکت کرد، مواظبت کرد.

۱۲. در زمینه‌های فقهی هرچه می‌توانید کار کنید

اصول غیر از فقه است؛ فقه باز است، هر چه می‌توانید در زمینه‌های فقهی کار کنید، به نظر ما خیلی خوب است.

۱۳. طلاب از تجربیات و نظرات اساتید بهره بگیرند

این را می‌خواهم سفارش بکنم که جوان‌ها توجّه به جوانی خودشان داشته باشند؛ یعنی همه‌ی آن چیزی که شما می‌خواهید و احساس می‌کنید، مورد نیاز شما نیست، برایتان مفید هم نیست. منتظر نباشید که سی سال بگذرد پیر بشوید، بعد این را بفهمید. خب ما آن سی چهل سال بعد از شما را گذرانده‌ایم، یک چیز‌هایی را ما می‌دانیم؛ از تجربه‌ی کسانی که تجربه کردند، استفاده کنید. همه‌ی این چیز‌ها لازم نیست؛ اینکه حالا آدم مثلاً برای تحلیل سیاسی باید چه جوری عمل بکند و مثلاً از نظرات چه کسی و تضارب آراء استفاده کند، نه، این‌ها معلوم نیست که کلّیّت داشته باشد؛ یک مواردی ممکن است لازم باشد، یک چیزی لازم باشد.

۱۴. پیگیری نظرات اساتید برای انتظام مجموعه

امّا من می‌خواهم این را عرض بکنم که طلّاب این مجموعه دنبال اساتیدشان حرکت کنند، یعنی به نظر اساتید و تشخیص اساتید و کسانی که مدیران این مجموعه هستند، اهمّیّت بدهند و طبق آن حرکت بکنند و کار بکنند تا انتظام پیدا کند، تا این مجموعه یک مجموعه‌ی منتظمی باقی بماند و ان‌شاءالله پیش برود.

۱۵. کار کُند، ولی محکم بهتر از کار متزلزل است

بالاخره هر چه کار با دقّت و با ملاحظه انجام بگیرد و هر قدمی که می‌خواهیم برداریم، بدانیم که این قدم را کجا می‌خواهیم بگذاریم و زیر پایمان محکم باشد، این بهتر است؛ ممکن است یک مقداری با بُطء (۴) همراه باشد، امّا عیبی ندارد. کار بطیء (۵) و محکم بهتر از کار سریع و متزلزل و نامحکم است.

۱۶. نامگذاری برای هر دوره و اعطای مدرک

یک نکته‌ی دیگری در ذهن من هست -البتّه این را در مورد کلّ حوزه بنده عقیده داشته‌ام که تا حالا هم نشده، بار‌ها هم با مسئولین حوزه، بخصوص حوزه‌ی قم، مطرح کرده‌ایم [امّا]ظاهراً سخت است برایشان- که کسی که یک درسی را می‌خواند و به یک جایی می‌رسد، احتیاج به مدرک دارد، احتیاج به شهادت دارد.

بیایید شما مشخّص کنید که [اسم]کسی که مثلاً فرض کنید این سه سال اوّل عمومی را می‌گذراند -یک سه سال عمومی دارید دیگر- چیست؛ اسم آن طلبه‌ای که محصول سه سال درس خواندن در این مؤسسّه است که لزوماً مطابق با سه سال درس خواندن در حوزه‌ی آزاد نیست و یک خصوصیّات بیشتری دارد چیست، یک اسمی برایش معیّن کنید.

۱۷. مخلوط کردن مدارک حوزه و دانشگاهی اشتباه بزرگی بود

اشتباه بزرگ این بود که آمدند این شهادت را با شهادت‌های دانشگاهی مخلوط کردند؛ حالا اوّل که [حتّی]میخواستند اسمش را دکتری و مانند این‌ها بگذارند که غلط بود، بعد معادل دکتری [گذاشتند]؛ این هیچ لزومی ندارد… مطلقاً به نظر من این کار جایز نیست که ما بیاییم با آن‌ها منطبق کنیم کار خودمان را و بگوییم مثلاً این برابر دکتری است، این برابر مثلاً ارشد است، این برابر [کارشناسی است]؛ این اصلاً معنی ندارد؛ چون نوع کار آن‌ها با نوع کار ما متفاوت است.

۱۸. اعطای مدرک مطابق با صلاحی
ت‌ها

این صلاحیّت را مشخّص بکنید، یک شهادت بدهید؛ به نظر من این کار خیلی خوب است. ما البتّه از قدیم داشته‌ایم یک چنین چیزی؛ این اجازه‌ی اجتهادی که رایج بوده همین است دیگر؛ یعنی طلبه به یک نقطه‌ای می‌رسد که مجتهد می‌شود؛ قدیم معمول بود که اجازه‌ِی اجتهاد به او می‌دادند. یا به آن که مثلاً در حدیث پیشرفت می‌کرد و اهل حدیث بود، مثلاً اجازه‌ی روایت حدیث می‌دادند، به او اجازه‌ی نقل حدیث می‌دادند، این کار معمول بود.

۱۹. از تفسیر، رها و جدا نشوید

من البتّه در برنامه‌های درسی نمی‌دانم -چون آقایان زحمت کشیده‌اند نشسته‌اند برنامه‌ریزی کرده‌اند، بنده نمی‌شود از کمر (۶) کار وارد بشوم بگویم تفسیر این جوری است-، امّا معتقدم از تفسیر، رها و جدا نشوید؛ یعنی تفسیر حالا ممکن است جزو برنامه‌ی درسی‌تان نباشد، شاید به اینکه برنامه‌ی درسی باشد احتیاج هم نداشته باشید، امّا حتماً [لازم است]؛ مثلاً فرض کنید یک دوره تفسیر مجمع‌البیان.

۲۰. تبحر صاحب مجمع‌البیان در تفسیر

دوره تفسیر مجمع‌البیان؛ بسیار تفسیر خوبی است؛ مجمع‌البیان بسیار تفسیر عالمانه‌ای است، یعنی مرحوم طبرسی در یک جا‌هایی و در ذیل یک آیاتی، مُلّاییِ خودش را و تبحّر خودش را در استدلال و استنباط نشان داده؛ گاهی اوقات این جوری است؛ یک جایی هم که البتّه احتیاج نبوده، نه.

۲۱. انس جداگانه با قرآن و با تفسیر و با حدیث

اُنس با قرآن جداگانه و اُنس با تفسیر جداگانه، به نظر ما لازم است؛ و همین طور البتّه حدیث که شما احتیاج هم دارید؛ یعنی شما برای فقاهت، چون به منابع حدیثی نیاز دارید، به رجال و به حدیث و علم حدیث و به این چیز‌ها طبعاً احتیاج دارید.

۲۲. جهت‌گیری انقلابی مقهور کار‌های علمی نشود

مواظب باشید جهت‌گیری انقلابی، مقهور هیچ کدام از این شاخص‌ها و مهمّات کار این مؤسّسه قرار نگیرد؛ جهت‌گیری انقلابی. طلبه‌ی ما، استاد ما، فاضل ما، عالِم ما، مرجع ما اگر چنانچه معتقد به این تحوّل عظیمی که اسمش انقلاب است، بود، به درد این کشور خواهد خورد. اگر معتقد به این نبود، به درد کشور نمیخورد، به درد جمهوری اسلامی نمیخورد؛ باید معتقد باشد.

۲۳. معنای حوزه انقلابی شعار دادن نیست بلکه اعتقاد عمیق به تحول است

اینکه بنده می‌گویم حوزه‌ی انقلابی، معنایش این نیست که حالا حتماً در مثلاً فلان جا شعار [بدهد]؛ حالا یک وقت لازم هم باشد، شعار هم باید داد؛ بنده هم گاهی که لازم است، شعار می‌دهم لکن مهم این است که عمیقاً از بن دندان معتقد باشد که این تحوّلی که در این کشور اتفاق افتاده، باید همچنان ادامه پیدا بکند.

۲۴. تحول نباید متوقف شود

تحوّل یک چیز متوقف‌شدنی نیست. تحوّل یعنی یک دگرگونی‌ای که هر روز کامل‌تر و بهتر و قوی‌تر و عمیق‌تر می‌شود؛ این باید ادامه داشته باشد و ما معتقد باشیم.

۲۵. دشمنان را خوب بشناسیم

دشمنانمان را بشناسیم، دشمنان این نظام را بشناسیم، دشمنان این حرکت تحوّلی را بشناسیم. اگر نه، کشور به رکود خواهد انجامید و مغلوب سیاست‌ها و گرایش‌های دشمنان این ملّت و دشمنان اسلام خواهد شد.

۲۶. افزایش گرایش به احیای اسلام بین مسلمانان

امروز نگاه اسلام به مجموعه‌ی جمهوری اسلامی است؛ من به شما عرض بکنم. الان در دنیای اسلام گرایش به احیای اسلام و به زندگی اسلامی به معنای واقعی خیلی زیاد است. مردمی که، ملّتهایی که سرخورده شده‌اند از این تمدّنهای مادّی غربی و شرقی، به اسلام گرایش دارند منتها ملجأیی، مرجعی، شاخصی، ستونی که به او تکیه کنند، کسی که به او مراجعه کنند ندارند؛ لذا نگاهشان به جمهوری اسلامی یک نگاه واقعی است؛ این وجود دارد. البتّه دشمن‌ها نمیگذارند و نمیخواهند این معلوم بشود، امّا وجود دارد.

۲۷. چشم امید دنیای اسلام به جمهوری اسلامی است

امروز در هر کدام از این کشور‌های اسلامی عربی که سرانش به خون ما‌ها تشنه هستند، اگر چنانچه از جمهوری اسلامی یک نشانی، اثری، برگه‌ای آنجا پیدا بشود، شخصی برود، شخصیّتی برود، افرادی بروند، کتابی برود و مانع از طرف سرانشان نباشد، مردم به او اقبال می‌کنند. الان تقریباً همه‌ی این کشور‌های اسلامی از شرق تا غرب همین جور هستند؛ از اندونزی و مالزی و مانند این‌ها بگیرید تا آفریقا. مردم چشمشان به اینجا است؛ دنیای اسلام امروز نیاز دارد به این حرکت انقلابی ما.

۲۸. ضربه به امید امّت اسلامی خیانت است

این کسانی که در داخل حرف می‌زنند، کار می‌کنند، اظهاراتی می‌کنند که با گرایش انقلابی مغایر است، ولو متضاد هم نباشد، امّا همین قدر که مغایر با گرایش انقلابی است، دارند ضربه‌ی به امید امّت اسلامی می‌زنند، این ضربه‌ی به آن‌ها است و خیانت می‌کنند.

۲۹. بدون توجهات معنوی کار پیش نمی‌رود

حرکتتان حرکت انقلابی باشد و کار انقلابی؛ و توجّهات معنوی؛ یعنی واقعاً بدون توجّهات معنوی نمیشود، بدون توسّل، بدون دعا، بدون نماز شب، بدون مراجعه و خواندن صحیفه‌ی سجادیه نمیشود. اگر چنانچه آدم بخواهد ارتباط قلبی خودش را، ارتباط معنوی خودش را با خدا حفظ نکند و مراقبت نکند از آن، کار پیش نمیرود. خدا رحمت کند، مرحوم حاج احمدآقا می‌گفت نیمه‌ی شب‌ها که امام پا می‌شود گریه می‌کند -حالا امامِ پیرمردی که آن وقتی که ایشان می‌گفت، مثلاً هشتاد و چند سال یا قریب نود سال سنّش بود- دستمال‌های معمولی کفایت نمیکند که اشکهایش را پاک کند، حوله‌ی دست و رو خشک کنی امام دمِ دستش می‌گذارد که اشکهایش را با آن پاک کند؛ خدا هم به او توفیق داد، کمک کرد، به خاطر همین معنویّت، به خاطر همین استغاثه‌ی به خدای متعال و توکّل به خدا و درخواست از خدا.

۳۰. توصیه جوانان به نماز شب و توسلات

شما‌ها جوانید، دلهایتان پاک است، پاکیزه است، گرفتاری‌تان کمتر است و خیلی خوب می‌توانید این دل‌ها را متوجّه خدا کنید، نماز‌ها را خوب بخوانید، با دعا و توسّلات اُنس داشته باشید، با ذکر ائمّه (علیهم السّلام) اُنس داشته باشید؛ و بخصوص من توصیه می‌کنم نماز شب را تا آنجایی که می‌توانید، ولو یک وقتی هم نتوانستید، مثلاً قضایش را [بخوانید]، ترک نشود؛ یعنی دنبال کنید این‌ها را، این‌ها خیلی اثر می‌گذارد، نورانیّت می‌دهد به شما و آن وقت این نورانیّت، به شما کمک می‌کند در پیدا کردن راه. یک چیز‌هایی را انسان از این و آن هم هر چه سؤال کند، به درد نمیخورد؛ یعنی گاهی از یک کسی هم یک چیزی می‌‌شنود، اما در انسان اثری نمیگذارد. اگر آن نورانیّت پیدا شد، دل‌ها را باز می‌کند، انفتاح می‌دهد، بهجت معنوی به انسان می‌دهد؛ و شما‌ها جوانید؛ شما هم از این جهت از ما‌ها جلوترید، بهترید، آسان‌تر است برای شما کار تا برای ما.

اطاعت از قانون وظیفه همه است

‏این عکس، تفسیر عقلانیت اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله است،

یعنی آنچه که از علم و تجربه به دست می‌آید، هرچند که قطعی نباشد اگر مخالف شرع نبود، همه تابعیم.
به کوری کوردلان، علیِ امروز، تنها نیست و عاشقانش در شرق و غرب عالم حاضرند.
#حدادپور_جهرمی 

?? یک روایت زیبا برای چگونگی رفتار همسران با یکدیگر
? «جاحظ» از دانشمند برجسته اهل سنت، آفاق زیبا و بلندای کلام حکیمانه‌ی امام باقر(علیه السلام) را این‌گونه ترسیم می‌کند : 
«قد جمع محمد ابن علی ابن الحسین(علیه السلام) صلاح حال الدنیا بحذافیرها فی کلمتین فقال : 
«صلاح جمیع المعایش و التعاضر ملا مکیال: ثلثان فطنه و ثلثه تغافل»

محمد ابن علی ابن الحسین مصلحت تمامی زندگی دنیا را در دو کلمه جمع کرده و فرموده است : 
صلاح همه زندگی‌ها و روابط و معاشرت «با دیگران» در پر کردن پیمانه‌ای است که دو سوم آن هوش و فراست و زیرکی و یک سوم آن تغافل (و خود را به غفلت زدن در بعضی از امور) است.

? البیان و التّبیین، ج ۱، ص ۸۴، نقل از بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۲۸۹.
? گوشه ای از بیانات آیت الله حسین گنجی اشتهاردی