yamahdi

یک کلمه اشتباه، 20 متر سینه خیز دربرف

18 مرداد 1405

#هر_روز_با_شهدا

#تنبیه_به_خاطر_یک_کلمه_خارجی!

بعد از آموزش‌ های سخت، پایین کوه که رسیدیم، حاج احمد (جاويد الاثر حاج احمد متوسليان) خرما گرفته بود دستش، به تک تک بچه ‌ها تعارف کرد.

وقتی برمى‌ داشتم، گفتم: مرسی، برادر!

گفت: چی گفتی؟….

فهمیدم چه اشتباهی کردم، اما دیگر دیر شده بود!

ظرف خرما را داد دست یکی دیگه و گفت: بخیز!

تو اون سرما، تو گل و برف، ٢٠ متر سینه‌ خیز برد. دیگه توان نداشتم. ولو شدم.

گفت: باید بری. ضربه ‌ای به پشتم زد که….

بعدها به حاج احمد گفتم: به خاطر یک کلمه، برای چی منو زدین؟ گفت: ما یک رژیم طاغوتی را با فرهنگش بیرون کردیم. ما خودمون فرهنگ داریم.

زبان داریم. شما نباید نشخوارکننده کلمات اجانب باشید.

به جای این حرف ‌ها بگو خدا پدرت رو بیامرزه.

راوى: سردار عسگرى

#شهدا_را_ياد_كنيم_با_ذكر_صلوات

اللهم صل علی محمدوآل محمدوعجل فرجهم

همراهمون باشین درکانال سبکبالان عاشق

sabokbalan_ashegh

با توجه به این روایت از شهدا، یک نکته مهم تربیتی قابل درک است:

سخت‌گیری، اگر به‌جا، هدفمند و برخاسته از یک منطق تربیتی باشد، نه‌تنها موجب نارضایتی و مخالفت نمی‌شود، بلکه می‌تواند به پذیرش و حتی تأیید فرد تربیت‌شونده منجر شود.

حاج احمد متوسلیان در این روایت، بر سر یک کلمه سخت‌گیری می‌کند؛ اما این سخت‌گیری از جنس تندیِ بی‌هدف نیست، بلکه پشتوانه‌ای فکری و فرهنگی دارد. او می‌خواهد روحیه خودباوری و استقلال فرهنگی را در نیروهایش زنده نگه دارد.

این، یکی از ظرافت‌های روش تربیتی شهداست: گاهی برای ساختن انسان، باید محکم ایستاد؛ اما این محکمی زمانی اثرگذار است که دقیق، به‌موقع، عادلانه و برای یک هدف روشن باشد. آن‌وقت سخت‌گیری، به‌جای اینکه دیوار بسازد، می‌تواند زمینه‌ساز پذیرش و رشد شود.

نظر دهید »