https://yamahdi5.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p>#هر_روز_با_شهدا</p> <p>#تنبیه_به_خاطر_یک_کلمه_خارجی!</p> <p>بعد از آموزش‌ های سخت، پایین کوه که رسیدیم، حاج احمد (جاويد الاثر حاج احمد متوسليان) خرما گرفته بود دستش، به تک تک بچه ‌ها تعارف کرد.</p> <p> وقتی برمى‌ داشتم، گفتم: مرسی، برادر!</p> <p> گفت: چی گفتی؟&#8230;.</p> <p>فهمیدم چه اشتباهی کردم، اما دیگر دیر شده بود! </p> <p>ظرف خرما را داد دست یکی دیگه و گفت: بخیز! </p> <p>تو اون سرما، تو گل و برف، ٢٠ متر سینه‌ خیز برد. دیگه توان نداشتم. ولو شدم.</p> <p> گفت: باید بری. ضربه ‌ای به پشتم زد که….</p> <p>بعدها به حاج احمد گفتم: به خاطر یک کلمه، برای چی منو زدین؟ گفت: ما یک رژیم طاغوتی را با فرهنگش بیرون کردیم. ما خودمون فرهنگ داریم.</p> <p> زبان داریم. شما نباید نشخوارکننده کلمات اجانب باشید.</p> <p> به جای این حرف ‌ها بگو خدا پدرت رو بیامرزه.</p> <p> </p> <p>راوى: سردار عسگرى</p> <p>#شهدا_را_ياد_كنيم_با_ذكر_صلوات</p> <p> </p> <p>اللهم صل علی محمدوآل محمدوعجل فرجهم </p> <p> </p> <p>همراهمون باشین درکانال سبکبالان عاشق </p> <p style="text-align: right;"><a title="سبکبالان عاشق " href="@sabokbalan_ashegh">sabokbalan_ashegh</a></p> <p>با توجه به این روایت از شهدا، یک <strong>نکته مهم تربیتی</strong> قابل درک است:</p> <p>سخت‌گیری، اگر به‌جا، هدفمند و برخاسته از یک منطق تربیتی باشد، نه‌تنها موجب نارضایتی و مخالفت نمی‌شود، بلکه می‌تواند به پذیرش و حتی تأیید فرد تربیت‌شونده منجر شود.</p> <p>حاج احمد متوسلیان در این روایت، بر سر یک کلمه سخت‌گیری می‌کند؛ اما این سخت‌گیری از جنس تندیِ بی‌هدف نیست، بلکه پشتوانه‌ای فکری و فرهنگی دارد. او می‌خواهد <span style="color: #800000;"><strong>روحیه خودباوری و استقلال فرهنگی</strong></span> را در نیروهایش زنده نگه دارد.</p> <p>این، یکی از ظرافت‌های روش تربیتی شهداست: گاهی برای ساختن انسان، باید محکم ایستاد؛ اما این محکمی زمانی اثرگذار است که دقیق، به‌موقع، عادلانه و برای یک هدف روشن باشد. آن‌وقت سخت‌گیری، به‌جای اینکه دیوار بسازد، می‌تواند زمینه‌ساز پذیرش و رشد شود.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/یک-کلمه-اشتباه-بیست-متر-سینهخیز-دربرف">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/یک-کلمه-اشتباه-بیست-متر-سینهخیز-دربرف <p><video controls="controls" width="300" height="150"><br /> <source src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/vid_20260807_165750_957.mp4" type="video/mp4" /></video></p> <p> </p> <p>🎥کارهایی که دیگران قادر به انجام دادنشان نیستند!</p> <p> </p> <p>دو شهر ، دو بمب</p> <p>دردی که نسل به نسل منتقل شد&#8230;</p> <p> </p> <p>با زیرنویس فارسی</p> <p> </p> <p>🔹تولید شده در تیم رسانه‌ای هوما و حوزه هنری انقلاب اسلامی</p> <p> </p> <p>➖➖➖➖➖➖➖➖</p> <p>🆔 @HoomaAi</p> <p>➖➖➖➖➖➖➖➖</p> <p>🆔@artsemnan</p> <p>➖➖➖➖➖➖➖➖</p> <p>🔗https://hoomaai.ir</p> <p>➖➖➖➖➖➖➖➖</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/از-قتل-عام-تا-مدال-افتخار-و-روکش-های-تبلیغاتی">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/از-قتل-عام-تا-مدال-افتخار-و-روکش-های-تبلیغاتی <ul> <li><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/img_20260807_124026_273.jpg" alt="" width="300" height="400" /></li> </ul> <p>🔰ویژه‌نامه‌ «آقا مجتبی»، تلاشی است در جهت معرفی رهبر عزیز انقلاب که عمده‌اش حاصل گفت‌وگو با تعدادی از نزدیکان، شاگردان و مرتبطان با ایشان است.</p> <p> </p> <p>👈 از اینجا اطلاعات را ببینید</p> <p> </p> <p>✍تلاشی برای تبیین شخصیت جامع رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای</p> <p> </p> <p>‌📱عضویت در کانال:</p> <p><a href="https://eitaa.com/joinchat/2912485665C7f8183b18c">https://eitaa.com/joinchat/2912485665C7f8183b18c</a></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/معرفی-کوتاه-رهبر-معظم">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/معرفی-کوتاه-رهبر-معظم <p>🎞 #جان_کلام </p> <p><video controls="controls" width="400" height="300"><br /> <source src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/560_90226263981943-1.mp4" type="video/mp4" /></video></p> <p>🔷️🔸️بزرگترین ناشکری عالَم&#8230;😔</p> <p> </p> <p>#عطر_انتظار</p> <p> </p> <p> </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/واشکری-بزرگ">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/واشکری-بزرگ <p><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/img_20260807_122839_360-1.jpg" alt="" width="400" height="300" /></p> <p>صدقه روز جمعه </p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p>💬 #امام_باقر عليه‌السلام فرمودند:</p> <p>&#8221; در روز جمعه ثواب صدقه دو چندان می‌شود؛ زیرا روز جمعه بر دیگر روزها فضیلت دارد.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/حديث-نبوی-صدقه">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/حديث-نبوی-صدقه <p>پاسخ های کارشناسی به سوالات طلاب جهت تبلیغ و ترویج در ایام جنگ و 28صفر </p> <p> </p> <p><strong>ما هر سال در دهه آخر صفر درباره سیره پیامبر اکرم(ص)، امام حسن مجتبی(ع) و امام رضا(ع) سخن می‌گوییم؛ اما اگر بخواهیم از سیره این بزرگواران برای شرایط امروز، به‌ویژه جنگ، بحران‌های اجتماعی و فضای رسانه‌ای، یک درس عملی و قابل استفاده بگیریم، دقیقاً چه باید بگوییم؟ نه یک پاسخ شعاری، بلکه راهکاری که طلبه بتواند در میدان تبلیغ به کار ببندد.</strong></p> <p> </p> <p>پاسخ :</p> <p> </p> <p>به نظرم اگر بخواهیم از سیره اهل‌بیت(ع) برای امروز استفاده کنیم، نباید از «نتیجه» شروع کنیم؛ باید فرایند تصمیم‌گیری را ببینیم.</p> <p> </p> <p>مثلاً<strong> حدیبیه</strong> را ببینید.</p> <p> </p> <p>پیامبر(ص) در سال ششم هجری با جمعی از اصحاب برای عمره از مدینه خارج شدند. قریش مانع ورود مسلمانان شد. شرایط به سمتی رفت که در نهایت گفت‌وگو و مذاکره شکل گرفت و قراردادی نوشته شد که در نگاه اول، بعضی از مفادش برای مسلمانان سنگین بود.</p> <p>حتی در همان زمان، برخی اصحاب از این وضعیت ناراضی بودند. از یک طرف، مسلمانان برای انجام عمره آمده بودند و از طرف دیگر، پیامبر(ص) پذیرفت که بدون انجام عمره بازگردند. حتی در متن قرارداد، تعبیر «رسول‌الله» حذف شد و به جای آن «محمد بن عبدالله» نوشته شد.</p> <p>اینجا یک نکته مهم وجود دارد: پیامبر(ص) در حدیبیه از آرمان و هویت خود دست نکشید؛ اما برای رسیدن به هدف، حاضر شد از برخی امتیازات ظاهری عبور کند.</p> <p>قرآن بعد از این واقعه می‌فرماید:</p> <p><strong>««إِنّا فَتَحنا لَکَ فَتحاً مُبیناً»</strong></p> <p>ما برای تو فتحی آشکار فراهم کردیم.</p> <p>(فتح، ۱)»</p> <p>این خیلی قابل تأمل است؛ چیزی که در همان لحظه ممکن بود برای بخشی از اصحاب «عقب‌نشینی» دیده شود، در منطق قرآن فتح مبین نامیده می‌شود.</p> <p>اما اینجا باید خیلی مراقب باشیم. این‌طور نیست که هر عقب‌نشینی یا هر توافقی را بتوانیم با «حدیبیه» توجیه کنیم. سؤال اصلی این است که چه چیزی حدیبیه را به فتح تبدیل کرد؟</p> <p><strong>پیامبر(ص) چه چیزی را محاسبه کرده بود؟</strong></p> <p>توان و موقعیت دو طرف، شرایط اجتماعی، آثار بلندمدت قرارداد، فرصت تبلیغ و ارتباط با قبایل، و مهم‌تر از همه اینکه این توافق چگونه می‌توانست موازنه را به نفع جبهه اسلام تغییر دهد.</p> <p>پس حدیبیه فقط داستان «صلح» نیست؛ داستان تشخیص درست موقعیت و انتخاب روش متناسب با هدف است.</p> <p><strong>حالا این را بیاوریم در امروز</strong></p> <p>طلبه امروز در فضای جنگ و بحران، مرتب با دوگانه‌هایی مواجه می‌شود:</p> <p><strong>«مقاومت یا مذاکره؟»</strong></p> <p><strong>«سکوت یا موضع‌گیری؟»</strong></p> <p><strong>«انتقاد یا دفاع؟»</strong></p> <p><strong>«گفتن همه واقعیت یا حفظ روحیه مردم؟»</strong></p> <p><strong>«عقب‌نشینی تاکتیکی یا کوتاه‌آمدن از اصول؟»</strong></p> <p>مشکل اینجاست که اگر بدون فهم موضوع، از تاریخ فقط یک برچسب برداریم، خیلی راحت می‌توانیم هر رفتار مطلوب خودمان را با یک نمونه تاریخی توجیه کنیم.</p> <p>اما روش اهل‌بیت(ع) این نیست.</p> <p>اول باید موضوع را بشناسیم، بعد نسبت آن را با اصول بسنجیم، بعد پیامدهای گزینه‌های مختلف را بررسی کنیم و در نهایت تصمیم بگیریم.</p> <p>یعنی طلبه اگر امروز با سؤال مردم درباره جنگ، مذاکره، آتش‌بس، مقاومت، یا حتی عملکرد مسئولان مواجه شد، نباید فوراً بگوید «حدیبیه این را می‌گوید» یا «امام حسین این‌گونه عمل کرد».</p> <p>اول باید بپرسد:</p> <p>موضوع دقیقاً چیست؟</p> <p>ملاک شرعی و اخلاقی چیست؟</p> <p>واقعیت میدان چیست؟</p> <p>چه گزینه‌هایی داریم؟</p> <p>هر گزینه چه پیامدی برای مردم، کشور، دین و جبهه حق دارد؟</p> <p>بعد است که می‌توان از سیره برای تحلیل استفاده کرد.</p> <p>&#8212;</p> <p><strong>برویم سراغ امام حسن(ع)</strong></p> <p> </p> <p>اینجا اتفاقاً <strong>سیره امام حسن(ع) مکمل حدیبیه</strong> است.</p> <p>پس از شهادت امیرالمؤمنین(ع)، امام حسن(ع) با معاویه وارد رویارویی شد. اما شرایط سپاه امام با شرایطی که از بیرون تصور می‌شود، یکسان نبود. بخشی از نیروها دچار تزلزل بودند، برخی انگیزه جنگ نداشتند و در نهایت انسجام لازم برای یک رویارویی پایدار وجود نداشت.</p> <p>از طرف دیگر، معاویه فقط یک دشمن نظامی نبود؛ با ابزارهای مختلف سیاسی، تبلیغاتی و تطمیعی در حال فرسایش جبهه امام بود.</p> <p>در چنین شرایطی امام حسن(ع) به صلح تن داد.</p> <p>اگر مسئله را سطحی ببینیم، می‌گوییم:</p> <p>امام حسن صلح کرد؛ امام حسین قیام کرد.</p> <p>اما سؤال علمی این نیست.</p> <p><strong>سؤال این است:</strong></p> <p><strong>چرا یک امام معصوم در یک مقطع صلح را انتخاب می‌کند و امام معصوم دیگری در شرایطی دیگر قیام را؟</strong></p> <p>اینجا باید بفهمیم که حق ثابت است، اما تحقق و صیانت از حق، تابع شناخت موضوع و شرایط است.</p> <p>امام حسن(ع) قرار نیست برای اینکه «مقاوم» دیده شود، وارد جنگی شود که نتیجه آن از بین رفتن توان جبهه حق و نابودی اصل جریان باشد.</p> <p>پس صلح، به معنای تغییر موضع اعتقادی امام نیست؛ تغییر روش برای حفظ غایت است.</p> <p>این نکته امروز خیلی مهم است.</p> <p>طلبه نباید به مردم بگوید هر جا عقب‌نشینی شد، شکست است؛ همان‌طور که نباید هر توافقی را هم «صلح حسنی» بنامد.</p> <p>باید گفت:</p> <p>«ارزش یک تصمیم را با اسم آن نمی‌سنجیم؛ با نسبت آن تصمیم با هدف، شرایط، امکان تحقق و پیامدهایش می‌سنجیم.»</p> <p>این نگاه، هم جلوی ساده‌سازی سیره را می‌گیرد و هم جلوی سوءاستفاده شعاری از تاریخ را.</p> <p>&#8212;</p> <p> </p> <p><strong>و اما امام رضا(ع)</strong></p> <p> </p> <p>در زندگی امام رضا(ع)، ما با موقعیتی متفاوت مواجهیم.</p> <p>مأمون امام را به پذیرش <strong>ولایتعهدی</strong> وادار می‌کند. امام(ع) این موقعیت را انتخاب نکرده بود؛ اما وقتی در برابر یک وضعیت تحمیلی قرار می‌گیرد، برخورد حضرت بسیار قابل توجه است.</p> <p>امام نه در ساختار مأمون هضم می‌شود و نه با یک حرکت احساسی، خود را از امکان اثرگذاری خارج می‌کند.</p> <p>پذیرش ولایتعهدی با شروط و موضع‌گیری‌های امام همراه است و حضرت به‌گونه‌ای رفتار می‌کند که این حضور، به معنای مشروعیت‌بخشی کامل به حکومت مأمون تلقی نشود.</p> <p>اینجا یک تفکیک مهم شکل می‌گیرد:</p> <p><strong>حضور در یک موقعیت ≠ تأیید همه آن موقعیت</strong></p> <p>و</p> <p><strong>تعامل ≠ تسلیم</strong></p> <p>و</p> <p><strong>گفت‌وگو ≠ دست کشیدن از مبانی</strong></p> <p>این بخش از سیره امام رضا(ع) برای طلبه امروز بسیار مهم است؛ مخصوصاً در فضای رسانه‌ای.</p> <p>گاهی طلبه تصور می‌کند برای حفظ هویت دینی باید فقط با «خودی‌ها» حرف بزند؛ در حالی که امام رضا(ع) در مناظرات با مخالفان فکری وارد گفت‌وگو می‌شود، استدلال می‌کند، سؤال می‌شنود و از مبانی خودش دفاع می‌کند.</p> <p>اما این گفت‌وگو، به معنای پذیرفتن مبانی طرف مقابل نیست.</p> <p> </p> <p>اینجا می‌رسیم به مسئله امروز</p> <p>امروز طلبه در رسانه و جامعه با مخاطبی مواجه است که ممکن است:</p> <p>- اصل دین را قبول داشته باشد اما عملکرد یک مسئول را نقد کند؛</p> <p>- وطنش را دوست داشته باشد ولی با یک تصمیم سیاسی مخالف باشد؛</p> <p>- با اصل مقاومت موافق باشد ولی درباره یک تاکتیک سؤال داشته باشد؛</p> <p>- درباره یک خبر رسمی تردید داشته باشد؛</p> <p>- یا حتی از روحانیت سؤال و انتقاد جدی داشته باشد.</p> <p>اگر ما همه اینها را یکجا با عنوان «ضدیت» کنار بگذاریم، دیگر فرصتی برای گفت‌وگو باقی نمی‌ماند.</p> <p>از امام رضا(ع) یاد می‌گیریم که مخالف فکری را باید فهمید، حرفش را شنید و سپس با منطق با او وارد گفت‌وگو شد.</p> <p>&#8212;</p> <p><strong>جمع‌بندی</strong></p> <p>پس اگر بخواهیم از این سه مقطع یک درس مشترک بگیریم، به نظرم درس اصلی این نیست که</p> <p>«پیامبر صلح کرد، پس صلح کنیم.»</p> <p>یا:</p> <p>«امام حسن صلح کرد، پس در شرایط سخت باید صلح کنیم.»</p> <p>یا:</p> <p>«امام رضا گفت‌وگو کرد، پس همیشه باید مذاکره کنیم.»</p> <p>اینها برداشت‌های سطحی‌اند.</p> <p><strong>درس عمیق‌تر این است:</strong></p> <p><strong>«اهل‌بیت(ع) در عین ثبات بر اصول، در روش‌ها گرفتار جمود نبودند.»</strong></p> <p> </p> <p><strong>پیامبر(ص) در حدیبیه موقعیت را درست تشخیص داد.</strong></p> <p> </p> <p><strong>امام حسن(ع) واقعیت میدان و توان جبهه خودی را دید و بر اساس آن تصمیم گرفت.</strong></p> <p> </p> <p><strong>امام رضا(ع) در یک موقعیت تحمیلی، نه منفعل شد و نه هویت خود را در ساختار موجود حل کرد؛ بلکه از همان موقعیت برای تبیین و اثرگذاری استفاده کرد.</strong></p> <p> </p> <p>پس طلبه امروز هم باید سه مهارت را کنار هم داشته باشد:</p> <p>اصول را بشناسد؛ موضوع را درست بفهمد؛ و روش متناسب با شرایط را انتخاب کند.</p> <p>و شاید مهم‌ترین وظیفه ما در فضای امروز همین باشد:</p> <p><strong>«نه تاریخ را خرج توجیه امروز کنیم، نه امروز را به زور در قالب تاریخ جا بدهیم؛ بلکه منطق سیره را بفهمیم و با اجتهاد و موضوع‌شناسی، آن را در مسئله امروز به کار بگیریم.»</strong></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/پاسخ-های-کارشناس-به-سوالات-شما">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/پاسخ-های-کارشناس-به-سوالات-شما <ul> <li><span style="color: #993366;"> تشکر رهبر انقلاب از حضور تاریخی ده‌ها میلیونی در ایران و عراق</span></li> </ul> <p style="text-align: center;"><img style="float: right;" src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/img_20260711_141539_448.jpg" alt="" width="400" height="300" /></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">▪️جا دارد به همین مناسبت از حضور ده‌ها میلیونی، اعجاب‌برانگیز، دشمن‌شکن و تاریخی مردم در شهرها و روستاهای ایران و عراق خصوصاً تهران، قم، نجف، کربلا، و مشهد صمیمانه قدردانی میکنم.</p> <p> </p> <p>✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۴۰۵</p> <p>#یالثارات_الحسین</p> <p>#باید_برخاست</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/بخشی-از-پیام-رهبر-معظّم-انقلاب-به-مناسبت-تشییع-و-تدفین-آقای-شهید-ایران">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/بخشی-از-پیام-رهبر-معظّم-انقلاب-به-مناسبت-تشییع-و-تدفین-آقای-شهید-ایران <p><span style="color: #ff0000; font-size: 12pt;">*میراث در دستان مادران*</span></p> <p><span style="color: #ff0000; font-size: 12pt;"><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/p1865797/kmc_20260710_175013.png" alt="" width="400" height="300" /></span></p> <p>آن روز، در میان هیاهوی جمعیت و سنگینیِ اندوه، منظره‌ای بود که قلب را به لرزه می‌انداخت؛ اما نه از ترس، که از هیبتِ ایمان. زنان، با آن قامتِ استوار و چادرهای سیاه، تنها برای گریستن نیامده بودند؛ آن‌ها آمده بودند تا درسِ بزرگترینِ درس‌ها را در میدان عمل بنشانند.</p> <p> </p> <p>آن‌ها دستِ کوچکِ فرزندانشان را محکم گرفته بودند؛ انگار می‌خواستند با آن لمسِ گرم، مسیرِ درست را در حافظه‌ی کودکشان حک کنند. هر مادر، در میان آن جمعیت، مربی و معلم بود. آن‌ها بچه‌ها را به میانِ آن دریایِ اشک و تکریم آورده بودند تا با چشمانی باز، شاهدِ آن **بیعت** باشند؛ تا بدانند در این مسیر، چه معنایی نهفته است.</p> <p><video controls="controls" width="400" height="600"><br /> <source src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/yamahdi5/quick-uploads/p1865797/vid_20260706_075522.mp4" type="video/mp4" /></video></p> <p>حضورِ خانواده‌ها در آن صحنه، فراتر از یک تجمع ساده بود؛ آنجا نمایشی از یک واحدِ جبهه‌ی مقاومت بود. جایی که پدر و مادر، با نگاهی مشترک به پیکر نورانی، به فرزندشان می‌آموختند که **وفاداری**، تنها یک کلمه نیست، بلکه یک سبک زندگی است. آن‌ها می‌خواستند فرزندشان ببیند که چگونه **شهادت**، معنای زندگی را دگرگون می‌کند و چگونه باید از **میراث** پروردگار پاسداری کرد.</p> <p> </p> <p>آن مادران، با آوردنِ فرزندانشان به میدانِ تشییع، داشتند نسلِ بعدی را برای تداومِ این راه آماده می‌کردند. آن‌ها با آن حضورِ خانوادگی، به رخ می‌کشیدند که این راه، راهِ تنهایی نیست؛ این راه، راهِ پیوندِ نسل‌هاست؛ پیوندی که از خون، اشک و ایمان در تار و پودِ خانه‌های ما بافته شده است.</p> <p> </p> <p> </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://yamahdi5.kowsarblog.ir/میراث-در-دستان-مادران">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://yamahdi5.kowsarblog.ir/میراث-در-دستان-مادران