▪️جا دارد به همین مناسبت از حضور ده‌ها میلیونی، اعجاب‌برانگیز، دشمن‌شکن و تاریخی مردم در شهرها و روستاهای ایران و عراق خصوصاً تهران، قم، نجف، کربلا، و مشهد صمیمانه قدردانی میکنم.

✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۴۰۵

#یالثارات_الحسین

#باید_برخاست

آن روز، در میان هیاهوی جمعیت و سنگینیِ اندوه، منظره‌ای بود که قلب را به لرزه می‌انداخت؛ اما نه از ترس، که از هیبتِ ایمان. زنان، با آن قامتِ استوار و چادرهای سیاه، تنها برای گریستن نیامده بودند؛ آن‌ها آمده بودند تا درسِ بزرگترینِ درس‌ها را در میدان عمل بنشانند.

آن‌ها دستِ کوچکِ فرزندانشان را محکم گرفته بودند؛ انگار می‌خواستند با آن لمسِ گرم، مسیرِ درست را در حافظه‌ی کودکشان حک کنند. هر مادر، در میان آن جمعیت، مربی و معلم بود. آن‌ها بچه‌ها را به میانِ آن دریایِ اشک و تکریم آورده بودند تا با چشمانی باز، شاهدِ آن **بیعت** باشند؛ تا بدانند در این مسیر، چه معنایی نهفته است.

حضورِ خانواده‌ها در آن صحنه، فراتر از یک تجمع ساده بود؛ آنجا نمایشی از یک واحدِ جبهه‌ی مقاومت بود. جایی که پدر و مادر، با نگاهی مشترک به پیکر نورانی، به فرزندشان می‌آموختند که **وفاداری**، تنها یک کلمه نیست، بلکه یک سبک زندگی است. آن‌ها می‌خواستند فرزندشان ببیند که چگونه **شهادت**، معنای زندگی را دگرگون می‌کند و چگونه باید از **میراث** پروردگار پاسداری کرد.

آن مادران، با آوردنِ فرزندانشان به میدانِ تشییع، داشتند نسلِ بعدی را برای تداومِ این راه آماده می‌کردند. آن‌ها با آن حضورِ خانوادگی، به رخ می‌کشیدند که این راه، راهِ تنهایی نیست؛ این راه، راهِ پیوندِ نسل‌هاست؛ پیوندی که از خون، اشک و ایمان در تار و پودِ خانه‌های ما بافته شده است.

درسِ بیعت در دستانِ کوچک

در میان جمعیتِ تشییع، نگاه من به دست‌های مادران گره خورد. زنانی که نه تنها برای وداع، که برای «آموزش» آمده بودند. آن‌ها دستِ کوچکِ فرزندانشان را گرفته بودند و به میانِ میدانِ حماسه آورده بودند؛ تا کودکان، شاهدِ آن **بیعت** باشند و درسِ **وفاداری** را نه از کتاب‌ها، که از چشم‌های خیس و قامتِ استوارِ مادرانشان بیاموزند.

آن حضورِ خانوادگی، نمایشی از قدرتِ جبهه‌ی ایمان بود. آن‌ها می‌خواستند به دنیا نشان دهند که این **میراث**، در خانه‌های ما زنده می‌ماند و نسل‌های بعدی، با یادِ **شهادت** و با تکیه بر دستانِ پدر و مادر، راه را ادامه خواهند داد. آن‌ها آمدند تا نشان دهند که تربیتِ نسل، بزرگترین میدانِ عمل است.

💥آقایان مسئول‼️

مراقب باشید این #عزت و #اقتدار و مطالبه #قصاص و #خونخواهی میلیونی امت مبعوث شده را با خطای محاسباتی تان، خدشه دار نکنید🙏

ا༻⃘⃕࿇﷽༻⃘⃕❀

🍃ای مردم جهان

اینجا تهران است؛ اما نه پایتخت یک کشور، که حنجره‌ی تاریخ و گهواره‌ی طوفانی از انسان‌هایی که با دستان خالی، کوهی از عظمت را بر دوش می‌کشند.

 امروز خیابان‌ها، کتاب تاریخ‌اند و گام‌های میلیونی، سطرهایی از وفاداری، همبستگی و هویت را رقم می‌زنند. صدها هزار پرچم سرخ، نه بر نیزه‌ها که بر بلندای اراده‌ی ملی به اهتزاز درآمده و فریادِ «لبیک»شان، رگبارِ خاموشی است که آسمان را می‌شکافد.

و تو، ای که از این کاروانِ نور جا ماندی…

 دلتنگی‌ات را دریاب؛ اما بدان که حضورت در غیاب، نیزه‌ای تیزتر در قلب دشمن فرو می‌رود. این دلتنگی، شعله‌ورترین عهدِ وفاست؛ عهدی که در آن، هر قطره اشک، شررِ انتقامی سهمگین می‌شود. خون‌خواهی امروز، ترجمانِ بیداری دیروز و فردایی است که در آن، ذره‌ذره این خاک، طعمِ آزادیِ موعود را خواهد چشید.

این حضورِ کم‌نظیر ، خاری است نه در چشم، که در جانِ این رژیمِ سفاک و کودک‌کش؛ خاری که هر چه آن را بفشارند، عمیق‌تر در نهاد ظلمشان فرو می‌رود و فریادِ مظلومیتِ نسل‌ها را به مشت‌های گره‌کرده‌ی تاریخ بدل می‌کند. اما این سیل خروشان، تنها پیامی برای دشمنان ندارد؛ یادآوری است برای همه جهانیان که ایران، سرزمین مردمانی است با ریشه‌ای دیرینه در تمدن، آزادگی، کرامت و استقلال. آیین‌های بزرگ ملی و مذهبی، فرصتی برای تجدید عهد با همین ارزش‌ها و انتقال آن به نسل‌های آینده است.

ای قدرت‌های زورگو! به این مشت‌های گره‌کرده و این چشمانِ مصمم خیره شوید. با این ملت، نه با محاسباتِ ریاضیِ کاخ‌نشینان، که با طوفانِ ایمان و غیرت روبرویید. مردم ایران را دست‌کم نگیرید، که این خیلِ عظیم، امروز با پیکرِ مطهر رهبر شهیدش، پیمانی ابدی بسته است: انتقامِ ما، نه در یک تیر، که در تداومِ راه اوست؛ راهی که در آن، هر وجب از این خاک، کفنی است برای استبداد و تولدی دوباره برای عزتِ گمشده‌ی انسانیت.

باشد که هر حضور آگاهانه، هر گام استوار و هر دلِ همراه، چراغی برای حفظ وحدت، تقویت سرمایه اجتماعی و پاسداشت فرهنگ و هویت این سرزمین باشد؛ چرا که ایران، با مردمش معنا می‌یابد و عزت هر ملت، در همبستگی و مسئولیت‌پذیری فرزندان آن تجلی پیدا می‌کند. ایستادگی کنند، که تاریخ هرگز خوابِ انتقامِ خونِ پاکان را نمی‌بیند و این ملت، همواره بیدار و سربلند خواهد ماند.

#لبیک_یا_خامنه_ای

#آتش_بس

#زینبیه_امام_شهید 

#_طلبه_حوزه_علمیه_فاطمه_الزهرا_سمنان

#بدرقه_آقای_شهید_ایران

هر کس جنازه اى را تشییع کند ، براى هر گامش ـ تا زمانى که به خانه اش برگردد ـ صد هزار هزار ثواب باشد، و صد هزار هزار گناه ، از او زُدوده مى شود، و صد هزار هزار درجه او را بالا مى برند، و اگر بر آن [مُرده] نماز بخواند ، صد هزار [فرشته] در تشییع جنازه او شرکت مى کنند و همگى ، تا زمانى که برگردد، برایش طلب آمرزش مى کنند، و اگر شاهد دفن او باشد ، خداوند ، هزار فرشته بر او مى گمارد که همگى تا آن گاه که از قبرش برانگیخته شود ، برایش آمرزش بطلبند .ثواب الأعمال : ص 345 ح 1

این روایت نشان می‌دهد که تشییع جنازه، خود عبادتی بزرگ و زمینه‌ساز نزول رحمت و مغفرت الهی است.

•  تکریم وارثان پیامبران

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های عالم دینی، وراثت علمی و معنوی پیامبران است.

امام صادق(ع) فرمودند: «إِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ الْأَنْبِیَاءِ.» «همانا عالمان، وارثان پیامبران‌اند.»

منبع: شیخ کلینی، الکافی، ج1، کتاب فضل العلم، باب صفة العلماء.

وقتی عالم وارث پیامبران معرفی می‌شود، احترام به او، در حقیقت احترام به علم الهی، رسالت انبیا و مسیر هدایت انسان‌هاست. ازاین‌رو، تشییع جنازه عالم، تنها بدرقه یک شخص نیست؛ بلکه تجلیل از رسالت علمی و فرهنگی اسلام است.

💚#غــدیــر_۲

غدیر، عیدی‌ست که در آن محبت،💕

 ولایت و حقیقت در یک جمله خلاصه شد:

«مَن کُنتُ مَولاه فهذا علیٌّ مَولاه»

غدیر فقط یک روز نیست؛ آغاز یک راه روشن است، ✨👣

«مَن کُنتُ مَولاه فهذا علیٌّ مَولاه»

امروز آسمان هم به نام علی علیه‌السلام چراغانی‌ست، 🎇🎆

روزی که پیامبر با ندای جاودانه فرمود:

«مَن کُنتُ مَولاه فهذا علیٌّ مَولاه»

غدیر یعنی دستی که بالا رفت تا راهِ عشق گم نشود ،💚🤍

غدیر یعنی نام علی علیه‌السلام که با نور ولایت در تاریخ ماند💫

در بلندای غدیر، نام علی علیه‌السلام تا همیشه در دل‌ها ماندگار شد 🌱

#دانش_آموزان_پیرو_خط_رهبر_شهیدم

#ایران_پیروز_نهایی

#ملت_همیشه_قهرمان

#شهید_امام_خامنه_ای

#لبیک_یا_خامنه_ای

🔅  #پيامبر_اکرم صلى‌الله‌عليه‌وآله:

✍️ جَلاءُ هذهِ القُلوبِ ذِكرُ اللّه‌ِ و تِلاوَةُ القرآنِ؛

💠 صیقل‌دهنده این دل‌ها یاد خدا و تلاوت قرآن است.

📚 تنبیه‌الخواطر، جلد ۲، صفحه ۱۲۲